Boeddha en de gelukscoaches

Het blijft een wonderlijk iets de wereld van de zelfhulpgoeroe ’s, gelukscoaches en de 365 dagen ‘Always Be Happy de peppi’ peptalk alwetenden.  Als paddenstoelen schieten ze uit de grond en beloven mooie succesvolle vergezichten voor de eeuwigdurende twijfelkonten, blokkade voelende, geen verbinding makende, faalangstige en zoekende medemens onder ons.

Het leger van probleemoplossers voor hen die vastlopen in het dagelijks leven (met zichzelf of met hun (werk)omgeving) was al een poosje in opmars maar groeit ook in 2017 gewoon door, zo blijkt uit het enorme aanbod en de belangstelling voor deze beroepsgroep.

Het is ook niet verwonderlijk. De samenleving is complex en er worden veel eisen aan de mens van nu gesteld. Het idee van maakbaarheid is diep geworteld in de huidige generatie. Voor alles is een oplossing voor handen een middel, een therapie of een pil.  Zelfverwezenlijking is tegenwoordig geen luxe meer of iets wat op je pad mág komen, nee, het is verworden tot een recht en daarmee logisch, onbetwistbaar én afdwingbaar.

Toegegeven, om de gang naar een ouderwetse psycholoog te maken is vaak een stap te ver, wachtlijsten zijn lang en een stempel ‘gek’ is snel gemaakt door de omgeving, die als het erop aankomt helemaal niet zo tolerant blijkt te zijn als het lijkt (hierbij doelend op met name de werkplek). En daar waar vroeger de priester of de dominee een luisterend oor kon bieden bij allerhande aardse ongemakken is nu een gapende leemte ontstaan; dit soort mensen is namelijk van een uitstervend ras gebleken. Maar de levens- en persoonlijke vraagstukken bleven wél bestaan en werden alleen maar groter in het kielzog van een steeds veeleisender samenleving.

In dit vacuüm kon er een nieuwe beroepsgroep ontstaan waarbij klinkende namen van illustere voorgangers zoals een Anthony Robbins en een  Eckhart Tolle het initiatief namen.

En waarom ook niet? Als mensen er behoefte aan hebben om een zet in de goede richting te krijgen of weer op gang te worden gebracht na een impasse dan kan dit soort hulp van buitenaf uitkomst bieden. En als het nu helpt?…

De vraag is of dat laatste het geval is en of verwachtingen niet te hoog liggen daar waar het de hoop betreft op een beter en mooier leven met alles wat daarbij hoort. Het liefst een leven zonder problemen nadat de onzekere factor in dit alles, het onderwerp zelf, na de interventie weer volledig in balans blijkt te zijn met zichzelf en de wereld om hem heen. Levensdoelen zijn weer duidelijk en blokkades zijn opgeheven, men is van verlost van zijn angsten en een algemeen gevoel van onbehagen heeft plaatsgemaakt voor positiviteit. Althans dat is dus doorgaans de belofte.

Toch blijkt uit de praktijk dat het vaak bij een belofte blijft helaas en dat een serie aan sessies en/of bijeenkomsten niet garant staan voor blijvende gedragsverandering en of geluksbeleving.  Het blijkt dat er voor instant succes meer om de hoek komt kijken dan een optimistisch kritisch gestemde geluksbegeleider met een toolbox  aan helpende inzichten voortkomend uit de psychologie alleen.

Het te klaren klusje blijkt vaak complexer dan gedacht. Veranderen en vooral het échte veranderen van aspecten aan jezelf vereist inzicht, geduld, doorzettingsvermogen, moed en vooral heel veel oefening. Coaches, begeleiders en trainers kunnen helpend zijn om het inzicht te vergroten (en daar zitten hele goede toffe tussen) maar het echte werk begint daarna pas. De omschakeling van bewust onbekwaam naar bewust bekwaam gedrag. Dat is waar de investering ligt en ook de daadwerkelijke payoff op termijn. En dat is vaak een proces van jaren; jaren van toepassing van het geleerde, het verkrijgen van nieuw inzicht hierdoor, het experimenteren en durven oefenen met nieuw gedrag, continue toewijding en hard werken. Niet zelden confronterend en pijnlijk bovendien. Ook voor de omgeving is dit vaak een ding; zij dient om te leren gaan met een veranderende persoon en dat blijkt in de praktijk niet altijd soepel te verlopen. Veranderen vraagt dus wel iets van je. Deze intrinsieke verandering, de moeite en de tijd die hierin vaak besloten ligt is wat veel mensen zich ontzeggen of te weinig beseffen. En dat is jammer want dat zorgt voor frustratie of een gevoel van onvermogen achteraf. Het gevoel van maar niet dichter bij de heilige graal te kunnen komen; hoe harder je rent (lees: hoe meer boeken je leest of coaches je inschakelt zonder structurele toepassing van het geleerde in de praktijk) hoe onbereikbaarder je doel lijkt. Niet in eerste instantie, nee want in het begin heerst de triomf van het inzicht en de euforie van het NU: ‘nu gaan we het allemaal beter doen’. Maar zodra de weken verstrijken, de handvatten en technieken niet meer ingezet worden, de stemmen van ‘De jongens van 365 dagen succesvol’ vervagen, en men weer over gaat tot de orde van de dag, zo verdwijnt ook de gerichtheid op waar het hem allemaal om te doen was.

Veranderen kan maar je moet er wel wat voor doen,  vraag het maar aan Boeddha.

“Knowing is not enough; we must apply.
Willing is not enough; we must do.”
~Johann Wolfgang von Goethe

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s