Geluk

lays

Gisteren kreeg ik van een vriendin een zoals dat heet ‘opbeurende’ tekst opgestuurd. Je kent ze vast wel, het internet staat er vol mee en op FB word je ermee doodgegooid. Oneliners, diepzinnige quotes die je door de ergste dalen van het leven heen moeten helpen indien nodig. Voor elk zielenroerselen ding dat mogelijk speelt in je leven is er een passende spreuk te bedenken. De thema’s zijn breed en schuwen hemeltergende zaken niet: zelfacceptatie, verlies, liefdesverdriet, en ga zo maar door, het houdt niet op. Op Pinterest staan ze allemaal mooi gegroepeerd op een rijtje mocht je behoefte hebben aan een ‘verkwikkende hart onder de riem’ steker.  Het mooie is ze kloppen ook meestal tot op vervelends toe. Vaak is er gewoon geen speld tussen te krijgen. Totdat ik dus gisteren de tekst van Abraham Lincoln onder ogen kreeg. Althans zijn naam stond eronder. Deze luidde: “De meeste mensen zijn zo gelukkig als zij zich voornemen te zijn”.

Lincoln bedoelde daarmee dat je jezelf gelukkig kan maken door het te willen. De veronderstelling dat je geluk afhankelijk is van anderen en wat zij al dan niet doen of dat geluk afhangt van de condities waarin je leeft, gelden als beperkende factoren voor de mate van je geluksgevoel. Abraham zag het als een keuze om gelukkig te zijn. Door in het hier en nu  bewust te kiezen voor het geluk kun je het geluk ook makkelijker toe laten.

Om eerlijk te zijn verwarde dit mij een beetje, a lot mag ik wel zeggen. Ik bedoel,  soms gebeuren er dingen in je leven die je nu eenmaal niet tot vreugde stemmen en die bepaald niet bijdragen aan je geluksgevoel. Aan de andere kant vind ik het ook een mooie omdenker (i hate that word) maar goed het schijnt dat iedereen meteen snapt wat hiermee wordt bedoeld. Het is natuurlijk best een hopeloos triest gebeuren als je je leven lang wacht op de juiste condities om zogenaamd geluk te kunnen ervaren. De fantastische carrière, het gelukkige gezin met hond en kat en 1,8 kind (of was het 2,8?), de liefde van je leven, het gedroomde koophuis, de uitgebreide vriendenkring, de mooie reizen naar verre oorden, kortom you get the picture. Op zich doe je jezelf te kort om daarop dwangmatig te gaan zitten wachten, want face the facts: de condities zullen nooit 100% zijn. Er zal altijd iets op af te dingen zijn. Heb je je mooie huis bijvoorbeeld dan gaat alsnog je lievelingskat dood. Heb je dan uiteindelijk je droombaan loopt je partner weg, win je na 100 jaar die f*cking lotto stort het vliegtuig neer (zoals Alanis Morisette het al zo mooi bezong in Isn’t  ironic). Er zijn mensen die altijd maar zoekend zijn, je kent ze vast. Op zoek naar wie ze zijn, wat ze nu echt willen in het leven en blijven zoeken, al dan niet met hulp van coaches, trainingen en ondertussen de mooie dingen die op hun pad komen lijken te missen. Ze blijven maar krampachtig zoeken naar het geluk of gelukservaringen, maar zien het niet hoewel ze er met hun neus bovenop staan.

De uitspraak van Abraham blijft mij toch bij. Hij is des te opmerkelijker als je ervan uitgaat dat deze illustere president van zijn vier kinderen er slechts 1 de volwassen leeftijd zag bereiken. Drie kinderen stierven vroegtijdig. Als gevolg daarvan werd  zijn vrouw door de stress die dit opleverde voor korte tijd naar  een mental asylum gestuurd. Abraham Lincoln zelf leed lange tijd aan wat toen doorging voor ‘melancholy’. Hedentendage zou dit worden aangemerkt als een klinische depressie. Misschien is het gegeven dat hij vasthield aan het idee dat de menselijke geest gecontroleerd wordt door een hogere macht reden om aan te nemen dat hij vertrouwen had in de loop der dingen en de onafwendbaarheid ervan. En daardoor makkelijker kon komen tot acceptatie. ‘Accept the things you can not change and change the things you can’. En dat zijn motto was om in de tussentijd te genieten van de dingen die er wél zijn en daar je geluksbeleving uit te halen, hoe klein dan ook. Maar dat vul ik zelf in hoor…

Geluksbeleving kan er ondanks alle narigheid, zijn op elk moment van de dag maar je moet er voor willen kiezen, je moet jezelf ervoor willen openstellen. Die beleving zit dan wellicht niet altijd  in het grote maar vaak veel meer in het kleine. Een klein gebaar een gevoel dat je overvalt, een klein berichtje, iets wat je krijgt of wat je aan een ander geeft. Het hoeft allemaal niet zo veelomvattend moeilijk of groots te zijn. Het goede doen voor jezelf en voor een ander daar zit het hem doorgaans in.

Helaas kan ik het Abraham  niet meer vragen Maar ergens deep down denk ik dat hij het wel een beetje met mij eens is.

“When I do good, I feel good. When I do bad, I feel bad. That’s my religion.”
― Abraham Lincoln

…en oh ja soms is het gewoon allemaal even shit. Dat kan natuurlijk ook. Maar dan kauw je snel een zakje Lays chips weg en dat maakt ook gelukkig!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s