Brain Fog en het grote Waarom

Nu heb ik de laatste dagen last van een zogenaamde Brain Fog. Wat dat dan is zou je je kunnen afvragen. Een Brain Fog komt nog het best overeen met het gevoel door een uitgestrekt oerwoud vol met dikke plakkerige mist te dwalen. Geen hand voor ogen kunnen zien en op de tast in de half wit grijze massa jezelf een weg proberen te banen naar uhhh de heilige graal? Whatever dat dan ook moge zijn in mijn geval (wat op zich al behoorlijk verontrustend is want ieder mens zou een doel Ims Leben moeten hebben of op zijn minst ergens naar op zoek zijn, nietwaar?). Die dampende zompige nevel voelt verdomd echt in mijn hoofd en vandaag was hij op zijn ergst en ik moest werken. Vanwege de Brain Fog verliep alles dus niet  helemaal zoals het moest maar aan het eind van de dag bleek ik nog steeds mijn baan te hebben ondanks mijn op zijn minst gezegd buitenissige gedrag. Nu zijn mijn collega’s wel wat van mij gewend, zijn het vooral ook geen doetjes dus alles vooralsnog ok, althans voor vandaag.

Wat een merkwaardige bijkomstigheid is van De Brain Fog is dat de dingen een tandje langzamer gaat dan normaal of zeg maar gerust tempo slow motion. Ik bedoel dan met name bij mijzelf. Ik merk het aan mijn bewegingen, mijn manier van formuleren maar ook aan mijn reactie undsoweiter. Daarom word ik mezelf de laatste dagen meer dingen gewaar, ik heb er gewoonweg meer tijd voor nu.

Zo stond ik vandaag in de rij voor de kassa en het viel mij op dat een heerschap met bivakmuts op, bomberjackje aan en in het gezelschap van Sein Weib (in groen joggingpakkenfleecestof), in zwaar ongeduld heen en weer benend, op zoek was naar een vrije kassa. Tja, bingo! Albert Heijn 6.00 p.m. doordeweeksedag drukker kunnen we het niet voor u maken. Al luid protesterend vroeg hij zich hardop af  WAAROM er geen extra kassa bij kon komen. Tja dat dachten er meer maar omdat hij nu eenmaal het voortouw nam, de andere mensen te murf waren om er wat van te zeggen en ik in mijn Brain Fog zat kwam er helaas geen ‘movement’ op gang; kortom er gebeurde niets.

Buitengekomen stapten beiden met de boodschappen op de fiets. Ik stapte ook op de fiets en fietste achter ze aan. Ze zouden patat gaan eten alhoewel Das Weib aan het lijnen was. ‘WAAROM zouden we dan geen patat kunnen eten?’ vroeg het opgewonden standje zich af. ‘We eten toch altijd 1 keer in de week patat, dat maakt echt niets uit hoor’. Ik kon niet meer horen wat ze antwoordde. Maar aan haar afhangende schouders te zien voerde een zekere moedeloosheid de boventoon. We moesten het stoepje af en links van ons stond een wegversperring. Niet onopvallend, niet bijzonder opvallend, hij stond daar gewoon klaarblijkelijk. Maar wederom vroeg bomberjack zich hardop af WAAROM daar nu een wegversperring moest staan. ‘De weg was toch allang klaar?’

Alhoewel ik vandaag niet op mijn snelst ben begon ik mij langzamerhand toch af te vragen waar dit dwangmatige gedrag tot het achterhalen van niet ter zake doende dingen vandaan komt. Stel je voor dat deze man de hele dag de WAAROM vraag zou stellen, hoe bijzonder zielig zou dat moeten zijn  voor mevrouw groen joggingpak. Het deed mij een beetje denken aan een verlate peuterpubertijdfase waar de 4 jarige in kwestie te pas en te onpas (vaak tot gillende gekte van de moeder) de WAAROM vraag stelt. Maar in dit geval gaat het toch echt om een 30+ man. Hoe zou dat dan moeten gaan op zijn werk die vraag bekruipt mij dan. Zijn collega’s zouden toch doodmoe van hem worden. Stel je voor de hele dag te moeten horen: ‘WAAROM is de koffieautomaat nu weer aan een schoonmaakbeurt toe?’ ‘WAAROM gebruiken we nu niet gewoon de groene bestellingsbon?’ ‘WAAROM wordt  in het bedrijfsrestaurant de krokante viscrab niet meer verkocht?’ ‘WAAROM komt Pieterse altijd te laat aankakken?’ ‘WAAROM weet hij niet dat er toch echt 8 uur op een dag gewerkt moet worden?’

‘WAAROM kun jij je bek niet eens houden?’ zingen zijn collega’s op de achtergrond in koor , gangsterrap zwelt aan…in gedachten want ze zeggen het natuurlijk niet echt.

Zomaar een interessante vraag op een doordeweekse donderdagavond. WAAROM intrigeert mij dit nu zo en WAAROM heb ik trouwens een Brain Fog? WAAROM net nu?

Oh ja en WAAROM zijn de bananen krom? Ok… anders passen ze niet in hun schil.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s