Boos

pucca-pucca-boos

Ik ben boos. Het sluimert al een paar dagen aan de oppervlakte maar wat mijn gevoel precies verklaart ik kan het niet goed plaatsen. Op de herdenkingsdag van de moordaanslag op de redactie van Charlie Hebdo, afgelopen donderdag een jaar geleden, heb ik ongemerkt een hardcore muziekdagje ingepland waarin de metal trash sounds over elkaar heen buitelden en de ‘f*ck you motherf*ckers’ niet van de lucht waren. Ik zat dus met een bepaald onmachtig gevoel, wilde ergens tegen aanschoppen, zoveel is wel duidelijk. Maar een machteloos gevoel waartegen? Tegen verontrustende maatschappelijke ontwikkelingen, het niet te overziene onrecht in de wereld, een haperend systeem waarin machthebbers ‘ook maar’ iets lijken te doen? Dit afgezet tegen de schizofrene banaliteit van het dagelijkse bestaan waarin de gesprekken dichter bij huis alleen maar lijken te gaan over suffe uiterlijkheden (de kont van ene Meis) en de dwangmatige gerichtheid op het eigen ego (“hoe word ik een betere versie van mijzelf?”).
Een gebeurtenis sprong er voor mij uit deze week. Het incident in Keulen waarin een honderdtal vrouwen op een onschuldig oud en nieuw event bruut werden overmeesterd en aangerand (een enkeling zelfs verkracht) door wat volgens ooggetuigen moet zijn geweest een groep vluchtelingen (en enkelen die zich gemakshalve dit predicaat toe-eigenen). In Helsinki kon een dergelijk incident na tipgeving worden voorkomen, echter in Hamburg en Stuttgard vonden gelijksoortige gebeurtenissen plaats, gelukkig op minder grote schaal.
Ik ga het niet hebben over het vluchtelingenprobleem. Het is te groot te omvattend. Ik probeer mij alleen voor te stellen wat een enorme chaos het moet zijn geweest op dat bewuste moment in Keulen. Als vrouw daar te staan en te worden overmeesterd door een groep brutelingen zonder normbesef en respect voor de waarden waar onze westerse beschaving zich sinds de Verlichting hard voor maakt. Om als vrouw vanuit een zekere naïviteit meedogenloos te worden geconfronteerd met deze cultuurclash en de grenzeloze onbeschaamdheid die op het dierlijke af kan worden bestempeld. Hoe een collectieve daad niet alleen een intens minachtend gebaar werd tegen ‘de vrouw’ zelf, maar ook een uiting werd van een totaal disrespect naar de handhavers van de rechtsorde. Zij leken bijna machteloos te zijn tegen deze negatief seksueel getinte flashmob; zij werden totaal geschoffeerd en weggehoond door de daders in kwestie.
Ik heb ooit een anekdote gepost op mijn FB. Ik zat in de trein tegenover een meisje die geheel gekleed in niqab (je zag alleen haar ogen nog) haar oogmake-up aan het bijwerken was. Ze deed dit met een uiterste precisie en geduld. Ik vond dit een bijna wereldvreemde ervaring; het verwarde mij in ieder geval flink. Ik kon de handeling namelijk totaal niet in overeenstemming brengen met het (voor mij gehate) harnas dat zij droeg en dat voor alles staat waarin ik niet geloof, namelijk ten eerste de onderdrukking van het recht op zelfbeschikking. Ik geloof heilig in sekse vrijheid en ben dankbaar voor de inspanningen van dappere activisten die zich hard hebben gemaakt  om de vrijheden voor vrouwen te bevechten, tijdens de eerste en tweede feministische golf. Misschien ben ik mij nu pas echt gewaar van die dankbaarheid, ik nam het wellicht tot nu toe als vanzelfsprekend omdat ik deze episodes niet heel bewust heb meegemaakt maar ben er (mede door de gebeurtenissen van afgelopen tijd) wel degelijk  van doordrongen dat ik de vruchten ervan mag plukken en hoe een geweldig voorrecht dat is.
Ik wil dit graag zo houden. Ik ben trots op de verworvenheden die wij vrouwen hebben gekregen en door de tijd heen hebben afgedwongen; door op te komen voor onze rechten. Ik denk dat solidariteit onder vrouwen de enige manier is om elkaar te helpen en het pad verder te effenen. Niet elkaar de maat te nemen maar vanuit een helpende kracht elkaar verder te brengen in dit proces. Ook en vooral gericht op de vrouwen die nu zitten in een, wat ik noem, culturele achterstandspositie daar waar het vrouwenrechten aangaat, het recht op zelfontplooing en zelfbeschikking. Wel ben ik ervan overtuigd dat de voortrekkersrollen in eerste instantie uit de eigen groep zelf moet komen, wil dit geheel een kans van slagen hebben. Vrouwen die vanuit de eigen culturele groep een voorbeeldfunctie op zich nemen doordat zij hun eigen pad zijn ingeslagen. Die zich willens en wetens onttrekken en zich hebben weten te ontworstelen aan dit specifieke dogmatische onderdrukkende onderdeel binnen de eigen cultuur. Ik pleit voor meer involvement van dit soort moedige powervrouwen binnen de eigen groep en daarbuiten. Mét hulp van andere vrouwen die net een stap verder zijn in dit proces. In gezamenlijkheid kan de klus worden geklaard, het vergt tijd maar het kan. Een stap terug zoals het incident in Keulen ons laat zien is een slechte voorbode, geen optie en dient collectief te worden verworpen, te beginnen vanuit de eigen gelederen en het liefst door de vrouwen zelf. Maar daarnaast natuurlijk gewoon door alle vrouwen en mannen; omdat we weldenkende mensen zijn die denken en handelen vanuit een geevolueerd mensbeeld en we onze verworven vrijheden door geen enkele doctrine, ideologie of godsdienst laten beperken. Hell No!

 

 

Advertenties

2 gedachtes over “Boos

  1. Krachtige blog Dees. Respectvol met vrouwen en mannen omgaan is niet overal op deze wereld vanzelfsprekend. Als het een uitbarsting is geweest tegen de ‘ongelovigen’ dan kan ik daar heel boos van worden. Blijkbaar worden onze basale rechten niet gerespecteerd. En dat veroorzaakt een shock maar het is wel de nieuwe wereld waarin wij leven. Reden om samen een vuist te maken en te knokken voor onze zelfbeschikking. Empower the world starts with you
    groet Ed

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s