Meanwhile…

Uit in 2016:
‘De beste versie van jezelf worden’ (bweh)
‘De lekker in je vel challenge’ (nog 1 x horen en ik spring UIT mijn vel, bij alle challenges trouwens)
De lustpil voor vrouwen (nooit in geweest)
Sexting (get a real life)
Terroristen (zoek een andere hobby)
Top! (als in absoluut superduper)
Het woord absoluut natuurlijk sowieso (was al uit in 2015 en daarvoor)
Superduper (als in absoluut top!)
‘De huilen van het lachen’ emoji (neem de aap emoji instead)
Religie (‘I love you when you bow in your mosque, kneel in your temple, pray in your church. For you and I are sons of one religion, and it is the spirit’-Khalil Gibran)

Definitief Blatter en Platini   (hiephoi en weet je wat? Zet de gehele Fifa bij het grofvuil)
The Kardashians (please?)

Advertenties

Wat is zóoooooo 2015

sesamy

Belofte maakt schuld en dat werkt ook zo als je een toezegging hebt gedaan om een blog te schrijven over een bepaald onderwerp. In dit geval was het een gesprek met een, mag ik wel zeggen intrigerende manspersoon, die stof gaf tot nadenken. Heel terloops liet hij zich in een app wisseling ontvallen dat ‘het niet uit maakt wat je doet, het gaat er vooral om met wie en hoe’. Nu ben ik van nature een vrij doelgericht wezen. Ok, mensen die mij goed kennen zie ik nu in vertwijfeling een kopje thee inschenken maar heus ik meen dat ik, ondanks mijn zekere chaotische inslag, toch heel doelgericht kan zijn. Het ‘wat’ is voor mij echt  een belangrijke graadmeter omdat het een richting bepaalt, en daar kan ik mij in zekere zin aan ophangen, in mijn werk, in mijn privéleven en uhhh in mijn alterleven?

‘Wat gaan we doen? Waarom gaan we dat doen, ten behoeve van welk doel?’ Dat zijn toch wel bepalende vragen waaruit je een basis kunt creëren. En die basis voelt veilig omdat je erop kunt terugvallen. Ik geloof er oprecht in dat je niet ontkomt aan een zekere mate van organisatie en sturing vanuit het ‘wat’, om gewenste resultaten te bereiken. Het begrip zelfsturende teams mag dan wel hét mooie buzz spielerei woord zijn van dit moment, maar ook over deze ogenschijnlijk ongeorganiseerde vorm van zelforganisatie dient in eerste instantie  te zijn nagedacht; wat wil je ermee gaan bereiken?

Nu moet je weten dat de genoemde persoon een succesvol zakenman is die tal van bedrijven onder zijn hoede heeft over meerdere branches heen. Hij kan dus zeker niet zomaar wat aanklooien daar waar het de ‘wat-vraag’aangaat, tenminst zo leek het mij.  Daarom schetste het mijn verbazing dat hij de ratio in deze kwestie terzijde schoof  en dat hij het wie en het hoe met kop en schouders liet prevaleren.

Ik vroeg het mij later af. Zouden we hier dan de kern te pakken hebben van waaruit succes is opgebouwd? Het ‘wat’ is eigenlijk van ondergeschikt belang. Zolang je maar een groep van gelijkgestemde zielen om je heen verzamelt die handelen vanuit een bepaald enthousiasme en een overeenkomstige drijfveer, het eens zijn over de aanpak en de methode, dan moet daar vanzelf een kant en klaar succes uit rollen? In welke vorm dan ook, een product een dienst, you name it?

Ergens kan ik het mij wel voorstellen. Je werkt nu eenmaal het liefst samen met mensen waarmee je een klik hebt, die op hetzelfde energieniveau zitten en die op een bepaalde manier tegen de werkelijkheid aankijken. Je ziet dit vaak terug bij start-ups of professionele kleinschalige organisaties die vanuit enthousiasme en gedrevenheid ‘iets’ tot stand willen brengen. Het ‘wat’ is nog niet precies bekend, maar wordt gaandeweg het proces concreter. Men is iets aan het ontwikkelen, er is een vaag idee en dat iets krijgt langzamerhand vorm. Vaak gaat het om innovatieve producten waar veel enthousiasme en begeistering voor nodig is om het over de bühne te krijgen.

Maar als deze organisaties uiteindelijk succesvol worden in hun product of dienst en erin slagen om deze te kunnen vermarketen dan wordt het spel anders. Een bedrijf groeit vaak uit zijn jasje, nieuwe mensen worden aangenomen en structuren worden bedacht om één en ander goed te organiseren. Met het groter groeien van de organisatie en het formeler worden van de relaties op de werkvloer verdwijnt vaak ook de slagkracht, het enthousiasme, de jonge honden mentaliteit. Mensen trekken zich terug op hun eiland en gaan doen wat er van ze verwacht wordt niets meer en niets minder. Dodelijk dus voor het creatieve element van het eerste uur; het zo kenmerkende onderdeel van succes.

Om het niet alleen op het zakelijke vlak te betrekken vroeg ik het ook nog eens voor de zekerheid aan mijn oudste vriendinnetje die het weten kan, want zij is nu eenmaal de onbetwiste goeroe daar waar het  sociale verbanden en relaties aangaat. Haar stellige antwoord in deze was dat ‘het wie het allerbelangrijkste is; het hoe en het wat volgt vanzelf. Op de vraag van mijn kant of het wat dan niet tekort wordt gedaan antwoordde ze: ‘Waar we ons door laten leiden, is niet altijd waar we zelf de regie op nemen…dus wat we zelf echt willen… we zitten soms in een web aan krachten dat ons leven bepaalt’.

Hmmm mooi gezegd. Trends en de tijdsgeest onderstrepen dit gegeven. En geven aan dat succes voor een groot deel tot stand wordt gebracht doordat mensen meer met elkaar gaan sparren en zoeken naar verbinding. In samenwerking tot een unieke meerwaarde komen en steeds meer gaan handelen vanuit zingeving. Met name dat laatste is een niet te onderschatten factor bij de definitie van succes. Kenmerkend bij deze trends is dat het resultaat bij lange na vooraf niet is gedefinieerd, het onstaat gewoon tijdens het samenwerken. Men laat zich meer leiden door de behoefte, van het team of van de klant.

Het positieve nieuws is dat ik een toetssteen heb gevonden om voor eens en altijd korte metten te maken met dit dilemma. En guess what? Heel dichtbij huis en wel op micro niveau. Samen met een vriendin ga ik namelijk in de nabije toekomst iets ontwikkelen, iets waar we graag de markt mee op willen. Wat? Beats us, maar we hebben er zin in om in gezamenlijkheid iets tot stand te brengen en onze talenten te combineren. De basis en het vertrekpunt is onze vriendschap, ons enthousiasme en de beoogde samenwerking. Volgens bovenstaande theorie moet het wat en het hoe dan vanzelf volgen. Ik ben heel benieuwd. Als we over 10 jaar op de voorpagina van de Quote 500 staan dan weten jullie het zeker ‘skip the what en focus on the who! Te beginnen vanaf 2016!